Kardeşlik Üzerine Hadisler

„MÜ’MİNLER KARDEŞTİR“

Ebû Zer (ra) rivayet ediyor:
Biriniz din kardeşini sevdiğinde bunu kendisine bildirsin.[1]

KARDEŞ ZİYARETİ

Sevbân’dan (ra) rivayetle;
Müslüman,  din kardeşini  ziyarete gittiğinde dönünceye kadar Cennet bahçesi içindedir.[2]

Ebû Hüreyre (ra) Peygamber Efendimizin (sav) şöyle buyurdu­ğunu rivayet ediyor:
Adamın biri bir köydeki din kardeşini ziyarete gidiyordu. Allah onun yolu üzerine insan şeklinde bir melek dikti. Melek o adama, „Nereye gidiyorsun?“ diye sordu. Adam, „Şu köydeki din kardeşimi ziyarete gidiyorum“ cevabını verdi. Melek, „Orada elde edeceğin bir menfaat var mı?“ diye sordu. O „Hayır, sadece ben onu Allah için sev­diğimden gidiyorum“ dedi. Melek, „Ben Allah’ın sana gönderdiği elçi­siyim. Şüphesiz senin onu sevdiğin gibi, Allah da seni sevmektedir“ dedi.[3]

GERÇEK KARDEŞLİK

Enes bin Malik’den (ra) rivayetle Rasûl-i Ekrem Efendimiz (sav) şöyle buyurmuşlardır:
Biriniz kendisi için istediği şeyi din kardeşi için de istemedikçe (kamil manada) iman etmiş olmaz.[4]

Abdullah İbni Abbas (ra) rivayet ediyor:
Farzları yerine getirdikten sonra, Allah’ın en çok sevdiği amel bir Müslümanı sevindirmektir.[5]

DUA

Abdullah İbni Abbas (ra) rivayet ediyor:
Dört duâ vardır ki reddedilmez. Evine dönünceye kadar hacca gi­denin duası. Ehline dönünceye kadar gazinin duası. Şifâ buluncaya kadar hastanın duası. Mü’minin mü’mine yokluğunda yaptığı duâ. Bu dualarda en çabuk kabul edileni de mü’minin mü’min kardeşine yanında yokken yaptığı duadır.[6]

Ebû Derdâ (ra) rivayet ediyor:
Bir Müslümanın yanında yokken din kardeşi için yapmış olduğu duâ kabul olunur. Bu iş için görevli bir melek bulunur. Din kardeşi için hayırla duâ ettiğinde, melek, „Amin. Kardeşin için istediğinin bir misli de sana verilsin“ der.[7]

Ebû Hüreyre’den (ra) rivayetle:
Cuma, Pazartesi ve Perşembe günleri Cennetin kapıları açılır. Al­lah’a hiçbir şeyi ortak koşmayanlardan, bağışlanma dileyen her ku­lun günahı bağışlanır. Ancak din kardeşiyle kendi arasında düşman­lık bulunan kişi bunun dışındadır. Böyle bir kimse için şöyle denir: „Barışıncaya kadar bu ikisini bekletiniz.“[8]

KARDEŞLİĞİ ZEDELEYEN ŞEYLER

Hamza bin Ubeyde (ra)’den rivayetle:
Bir mü’minin din kardeşine eziyet verici sert bir bakışla bakması helal olmaz.[9]

Ebû Hüreyre (ra) Rasûl-i Ekrem Efendimiz’in (sav) şöyle bu­yurduklarını rivayet ediyor:
Din kardeşi kendisine özür dilemek üzere gelen kişi, bunda ister samimî olsun, isterse olmasın kabul etsin. Böyle yapmazsa Kevser Havuzunun başında yanıma varamaz.[10]

Muaz bin Cebel (ra) rivayet ediyor:
Kim din kardeşini tevbe ettiği bir günahtan dolayı ayıplarsa, aynı­sını işlemedikçe ölmez.[11]

Enes bin Malik (ra) rivayet ediyor:
Kim ki, yanında Müslüman kardeşinin gıybeti yapıldığı halde, gü­cü yeterken ona yardım etmezse Allah onu dünya ve âhirette zelil kı­lar.[12]

Vasile (ra) rivayet ediyor:
Din kardeşinin musibetine gülme. Yoksa Allah ona merhamet eder ve senin başına verir.[13]

KARDEŞLİK HEDİYESİ

Abdullah İbni Abbas (ra) rivayet ediyor:
Hak bir sözü işitip sonra da onu din kardeşine ulaştırarak öğret­men ne güzel hediyedir.[14]

Abdullah İbni Amr (ra) rivayet ediyor:
Müslüman kişi, din kardeşine doğru yolunu daha iyi aydınlatacak veya kendisini bir kötülükten sakındıracak hikmetli bir sözden daha üstün bir hediye vermemiştir.[15]

Huzeyfe’den (ra) rivayetle:
Başınıza öyle bir zaman gelecek ki, şu üç şeyden daha değerli hiç­bir şey olmayacak: (1) Helâl bir para, (2) cana yakın bir din kardeşi, (3) uygulanan bir Sünnet.[16]

Kaynak: İmam Suyûtî, Camiu’s-Sağîr


[1] Ebu Davud, Edeb: 113.
[2] Müslim, Birr: 41; Tirmizi, Cenâiz: 2; Müsned, 1:81,2:326.
[3] Müslim, Birr: 38; Müsned, 2:292,408,462,482,508,
[4] Müslim, İman: 70,71; Buhari, İman: 7; Timizi, Kıyame: 59; Nesei, İman: 19,33; İbni Mace, Mukaddime: 9.
[5] Taberani’nin  Kebir’inden.
[6] Deylemi’nin  Müsnedü’l-Firdevs’inden.
[7] Müslim, Zikir: 88; Tirmizi, Birr: 50; İbniMâce, Menâsik: 5, Müsned, 5:195.
[8] Müslim, Birr: 34,36; Ebû Davud, Edeb: 47; Taberânî, Hüsnû’l-Halk: 17,18; Müsned, 2:389,400.
[9] İbnü’l-Mübarek’den.
[10] Hâkim’in Müstedrek’inden.
[11] Tirmizî, Kıyama: 53.
[12] İbni Ebi’d-Dünya’nın Zemmü’l-Gıybet’inden.
[13] Tirmizî, Kıyama: 54.
[14] Taberanî’nin Kebiri’nden.
[15] Beyhaki’nin  Şi’bü’l-İman’ından.
[16] Taberânî’nin Evsafı ve Ebû Nuaym’ın Hilye’sinden.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.